Chocola Studio love to eat

ไปดูสวนผักออกานิกมา...แถวๆเชียงใหม่เนี่ยแหละ ไม่ไกลเท่าไหร่อยู่แถวทางไปสันกำแพงเส้นหลังมหาวิทยาลัยพายัพ

 เขาเป็นไร่ตัวอย่างไร่จริงๆเขาอยู่นู้เชียงดาว...เห่อๆมันก็ใกล้ๆเดือนมีนาคมแล้วเราก็ออกเดินทางตามล่าหาวัตถุดิบชั้นดีเพือ่มาเป้นสินค้าในร้านให้แก่ลูกค้า

เราไปที่ไร่ที่ชื่อว่า "สวนประกาศิต" ซึ่งเป็นคุณลุงฝรั่งใจดีเขาได้ทำไร่ออกนิกมานานมากแล้วและตอนนี้ลูกชายของคุณลุงดูแลแทนอยู่

ด้านหน้าร้านจะเป็นเพิงเก่าๆแต่ด้านในก็เป็นร้านอาหารสไตล์คันทรี่ และเป็นสวนผักอยู่ด้านหลังลึกๆโดยใช้น้ำจากธรรมชาติมาเลี้ยงผักเอง นอกจากนั้นอย่างมี เป็ด ไก่ ห่าน เลี้ยงแบบออกานิก

ออกานิก คือ การปลูกผัดเลี้ยงสัตว์แบบไม่มีสารเคมีเลย ผักจะมีรสชาติดีเพราะไม่ได้ใส่ปุ๋ยและไม่เร่งให้โต รสชาติผักเลยจะสดและมีคุณภาพดีเก็บไว้ได้นาน ไข่ไก่รสชาติจะมันและหอมกว่า

พอดีลืมเอากล้องตัวใหญ่ไปและตื่นเต้นกับไร่ผักเลยมีรูปด้านหน้าแค่นี้คะขออภัยแล้วเราก็เดินข้ามสะพานไปไร่ผักคะไปดูในคลิปได้เลย

แหล่งนำธรรมชาติคะ

หน้าตาของไร่ผักคะนี้คือส่วนหนึ่งใน20ไร่ตัวอย่าง แต่ไร่ที่ใหญ่จริงๆอยู่เชียงดาวคะ

ในเชียงใหม่มีชาวเกษตรกรปลูกไร่ผักออกานิกหลายเจ้าแล้วคะสามารถไปติดต่อที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ได้คะ

อยากให้ทุกๆคนกินของดีๆในร้านเราเลยเดินทางตามหาคะ แต่ถ้าเป้นเนื้อสัตว์ออกกานิกนี้คงแพงกว่าผักมากๆ

และยังมีคนทำน้อยอยู่แต่ไร่ผักเริ่มมีเยอะเลยคะ เขาบอกว่าว่าผักนี้ส่งออกเป็นตันๆมีเยอะไม่ขาดตลาดแต่หน้าตา

อาจะไม่สวยเหมือนในห้างแต่เราไม่มียาฆ่าแมลงและสารเคมีเลยนะ ดังนั้นจึงดีต่อสุขภาพมากๆเลย

ยังไงเราก็ต้องช่วยกันส่งเสริมการปลูกผักออกานิกนะคะ

ข้างล่างเป็นคลิปวีดีโอสั้นๆ ที่เราไปดูไร่ผักคะแคไร่เดียวก็จะตายอยู่แล้วร้อนมากและกว้างมากคะ

ตอนนี้กำลังตามล่าฟราม์วัวนมอร่อยๆคะได้ข่าวว่าอยู่สันกำแพง .....กำลังไปตามหาแล้วจะเอาสาเสนอใหม่นะคะ

พอมีเวลามานั่งจับคอมแต่พยายามออกแบบโลโก้ร้านด้วยตัวเองแต่ยังไม่ลงตัวเลยลองออกแบบมาเล่นให้ดูก่อน

เว็ปก็ยังไม่ได้ทำ เง้อออออ เหนื่อยจังเลย

มีแต่งานของคนอื่นไม่ได้ทำงานขอตัวเองเลยมันเลยไม่ค่อยคืบหน้าซะที

แต่อาจจะดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เราออกแบบไม่ค่อยจะเก่ง เพราะเรียนจบมาก็ไม่ค่อยได้ออกแบบอะไรจริงๆจังๆอาจจะเป็นเพราะเราไม่ค่อยมีสมองทางด้านนี้

แต่ชอบอะไรที่เป็นแนวอังกฤษวินเทจหน่อยเลยออกมาเป็นผลงานประมานนี้ เราไม่ได้เรียนถึงเมืองนอกเมืองงานออกแบบก็บ้านๆพอดีสำหรับมันสองอันน้อยนิดของตัวเอง เรื่องคอมกราฟฟิกก็พอเป็นบ้านแต่ก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเพราะคนเก่งมีเยอะมากเราไม่อาจจะหารสู้ได้ซักนิ

ถ้าดูแบบไม่สวยยังไงก็ขออภัยด้วยนะค่า

แล้วข้างล่างนี้เป็นคลิปวีดีโอที่ไปถ่ายรูปพื้นที่ของ 2 be rich

เรื่องงี่เง่าๆที่เอามอัพข้างล่างมันก็อารมรณ์ชั่ววูบ ผ่านๆไปวูบๆ

โมโหที่ไรไม่รู้จะระบายกับใครก้มาระบายใส่คอมเขียนผิดๆถูกๆจนเขียนถูกบ้างในบางคำ

ช่างมันก็จะอัพเรื่องใหม่ไหลลงไปเรื่อยๆเพราะมันผ่านไปแล้ว เอาเรื่องใหม่ๆสนุกมาใส่กลบเรื่องงี่เง่าออกไปไกลๆชิ้วๆ แต่ไม่ลบเพราะพื้นที่เราจะทำไม

พอดีได้iphone มาใช้ซื้อให้ตัวเองมาได้หลายเดือนแล้วมันแอปพิเคชั่น(เขียนถูกป่าววะ)เอามาถ่ายวีดิโอ

ส่วนมากชอบถ่ายวีดิโอน้องหมาคะ เอามาให้ดุในนี้ไม่อายคะเพราะเอาลงเฟสบุ๊กตลอดทุกอันคะ

ลองดูนะคะมันเป็นอะไรที่ดูน่ารักดีน้องหมาที่บ้าน

edit @ 31 Jan 2010 02:04:46 by Chocola Studio love to eat ....อาหารคือความสุขที่ซื้อได้......

สถานกงศุลอเมริกาประจำจังหวัดเชียงใหม่

ได้มาดูงานของกลุ่มพ่นกราฟี้ตี้ที่พี่กบkobby1 เป็นคนจัดในงานเจลลี่คะเลยมีความคิดที่จะให้เด็กๆมาเพ้นท์สีบนกำแพงกงศุลสีขาวๆที่เราเห็นมาตั้งแต่เด็ก ในวันที่ 23 มกราคม 2553 นี้

เป็นรูปภาพที่เด็กๆวาดและใช้รูปแบบงานของพี่กบเป็นงานหลักคะเลยต้องไปทำก่อน2วันคะดีที่เป็นหน้าหนาวอยู่อากาศเลยยังไม่ร้อนมากคะแต่ก็มึนๆพอดูเลย

วันนี้เรามาพ่นสีทำแนวก่อนคะพรุ่งถึงจะเริ่มพ่นจริงๆจังๆคะ มีการ์ดมาดูแล24ชั่วโมงคะ

ถ้ามีคนแอบอ้างหรือใครมาพ่นที่ไม่ใช่กลุ่มที่มีรายชื่อแจ้งไว้ ก็อาจจะเจอดีนะคะ

เพราะระหว่างที่พ่นสีไปนั้นมีกล้องวงจรปิดดูเราตลอดเวลา และจะไปไหนมาตอนไหนก็ต้องแจ้งเจ้าหน้าที่ก่อนคะ

น่ากลัวจริงๆแต่ก็ได้เป็นโอกาศครั้ง1ที่จะได้ไปพ่นสีที่กำแพงกงศุลอเมริกา

มาพ่นจริงๆนะไม่ได้โม้

พี่กบพ่นสีก็มีเจ้าหน้าที่มายืนดูตลอดเวลาดูท่าทางสนใจงานมากกว่า

กำลังไลพ่นรูปน้ำไปทีละกำแพงๆ

อันนี้มาช่วยถมๆๆสีเจ็บนิ้วมากคะเพราะหัวสเปรย์มันแข็ง

   อันชีวิตเราช่วงตั้งแต่อายุย่างเข้าวัยเลข2 มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปในชีวิตมากขึ้น ตอนนี้เราอายุ 23 ปีอีก2เดือนก็24 มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในชีวิตเราแบบทั้งที่ทุกข์และสุขปนๆกัน แต่ของเราค่อนๆไปทางทุกข์เสียมากกว่าเพราะเราเป็นลูกคนกลางของของครอบครัวที่ทุกๆคนมองว่าดีพร้อมและมองว่าดูเหมือนเพรียบพร้อมไปเสียทุกๆอย่างจนน่าอิจฉา

    แม้นั้นแค่เปลือกนอกที่ผู้คนเช่นเพื่อนๆและคนรู้จักมองเห้นแต่ไม่ได้มองเข้ามาข้างในดีๆเลยว่ามัน ขาดๆเกินๆฉันก็ทำงานกับแฟนมาเรื่อยๆถึงเงินจะไม่มากจะต้องอยู่บ้านไปวันๆดูเหมือนเที่ยวเล่นมากกว่าไปทำงาน เพราะระบบฟรีแลนอาจจะดูเป็นอย่างนี้ พอแม่เลยดูไม่ได้เรื่องกระมั่ง  พอดีแฟนโชคดีมีคนขอให้ไปช่วยงานดูแลโครงการ โครงการหนึ่ง เราดีใจมากเพราะค่าเช่าห้องราคาถูกและไม่มีเรื่องสัญญาที่ยุ่งยาก ฉันเลยตัดสินใจกับแฟนว่าจะเปิดร้านน้ำชา น้ำผลไม้ อาหารเช้าเพื่อสุขภาพเป็นของตัวเอง เพราะยังไงเรื่องธุรกิจที่บ้านพ่อกับแม่ก็ไม่คิดอยากให้ฉันทำ อยู่แล้วเลยจะหาทางมาทำอาชีพเล็กๆของตัวเอง

   แต่ฉันก็หนักๆใจว่าจะต้องบอกเขาดีไหมเพราะถ้าทำแบบนี้มันจะดูข้ามหน้าข้ามตาเขาหรือเปล่า? และฉันก็กลัวว่า ถ้าเขารู้อาจจะบังคับไม่ให้เราทำแน่ และยังไงก็คงจะไม่ช่วยเรื่องเงินอยู่ดีเพราะดูท่าทางเรื่องการเงินในบ้านก็ดูไม่ค่อยดี และต้องคอยจ่ายเงินให้พี่ชายและน้องสาวเรา

นี้คือโครงการที่เรากับแฟนต้องมาดูแลและจัดกิจกรรม

ตรงบริเวณนี้ห้องนี้เป้นบริเวณที่เราจะเช่าราคา X,xxx บาทเท่านั้นชั้นเดียว 

เรายังกล้าๆกลัวไม่กล้าที่จะบอกพ่อกับแม่ตรงๆเลยว่าจะทำอะไร เพราะเราเข็ดจากหลายๆครั้งที่แม่กับพ่อดูถูกดูแคลนเราเรื่องเปิดร้านเพราะเราเปิดร้านขายของมากก่อนแต่ไปไม่รุ่งเพราะติดเรียนมหาลัย

ตแนนี้เรียนจบแล้วไม่ได้มีงานประจำแต่อยากจะเปิดร้านเป้นอาชีพของตัวเองจริงจังมันอาจจะดูแย่สุดๆสำหรับพ่อกับแม่ฉันก็เป็นไปได้ เพราะท่านด่าว่าฉันอารมณ์ศิลปิน ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน มันโกรธแล้วหงุดหงิด เพราะท่านทั้ง2ไม่เคยมาดูแลหรือเห็นผลงานที่ฉันทำและไม่ใส่ใจเรื่องที่ทำสำเสร็จ ถึงบอกเล่าเท่าไหร่ก็เหมือนลมผ่านหู แล้วคราวนี้จะต้องบอกเขาไหม? เพราะเราเป็นลูกคนกลางมันทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ

แล้วฉันจะทำมันสำเร็จไหม แต่ก็แค่คำพูดของพ่อแม่ทำให้จิตใจมันท้อแท้ แต่ตัดสินใจแล้วว่าจะทำร้าน ก็คงพุงไปข้างหน้าต่อไป

edit @ 18 Jan 2010 01:01:26 by Chocola Studio love to eat ....อาหารคือความสุขที่ซื้อได้......